Wednesday, October 17, 2012

No one knows, my love for you is So Big.

No one knows, my love for you is So Big. Kanta na lang tayo.

Napakanegative ng aura ko ngayon. Nakarami na rin akong kinain, parang hindi ako nabubusog. Ganito ba talaga dapat katakaw pag depressed? Lels.

Bukod sa ingrown na grabe kung makasakit ng hinlalaki ko sa paa, ano pa ba ang nakakainis ngayong araw? Nasstress ako sa bwiset na pag - aayos ng compliance. Puro papaerworks, tapos mag - isa ko lang tatapusin yun. Di ba sila pwedeng maghire ng isa pa? Para naman may katulong ako. Pucha. Pinapayaman ko sila ng wala man lang akong nakukuhang benepisyo. Leche yan.

Nagising ako kanina na masama yung pakiramdam ko. Malungkot pa ako sa malungkot. O syempre, kasi di ko nanaman nakausap yung shungangers kong jowa. Wala na bang iba? Hay. Kainis ah. Ni hindi niya ako tinext buong hapon kahappon, pati kagabi pag uwi nya, pati umaga kanina hanggang ngayon. Tama ba un? parang hindi yata.

Well, wala kasi akong mapagsabihan. Pucha, baka kasi nauumay na ung mga taong pinag oopenan ko ng paulit ulit kong pagdadrama. hehe. wala din namang makakaintindi sakin kundi sarili ko lang. Tulad ngayon. Gusto ko mang sabihin sa bestfriend ko ung nararamdaman ko, baka sabihin lang niya, Hay naku. Baka pagod na din syang magpaliwanag sakin na dapat positibo. Eh siya nga hindi ko man lang nabigyan ng advice tungkol dun sa lalaking gusto niya. Ni hindi daw ako nakikinig kasi nung mga panahong nagkukwento sya.

Hay. gusto ko ng magresign dito. Hindi ako masaya. Buti pa ung ibang tao, gusto nila ung ginagawa nila. hehe.

Ang konti pa ng sahod ko. Di ka ba naman mababadtrip. Peste yan. hehehe.

Gusto ko ng umuwi. Lahat gawain ko. Sana magsara na tong pinagtatrabahuhan ko para makaexit ako ng maayos. Kesa naman magAWOL ako. Kung resign naman, parang ampanget din. hehehe.


Potaaaa. >.<

Gutom nanaman ako. hehe. kain tayo.

No comments:

Post a Comment